1 kwart knallen is genoeg!
Waar ligt het dan aan? Kan genoeg oorzaken aanwenden waarom we niet scherp starten (volleybalsters van US die 5 sets nodig hebben, zieke speelsters, geen toeschouwers, zieke coach) maar uiteindelijk zijn het de meiden in het veld die moeten knallen. Jugglers heeft het ons ook niet makkelijk gemaakt, het eerste kwart blijven ze makkelijk in de wedstrijd. We geven ze lay ups, aanval rebounds en de gasten spelen erg gretig. Aanvallend doen we het nog niet eens zo slecht maar verdedigend zijn we vanavond op het punt waar de coaches dit team vorig jaar aantroffen; bij 0. Bij de rust leiden of lijden we (ook nog) met 29-27.
De meiden zijn realistisch en kunnen maar 1 ding doen in de 2e helft; de eerste doen vergeten. Een waanzinnig, we kunnen toch verdedigen, kwart sluiten we af met een 21-4 score en we gaan comfortabel naar het eindsignaal lijkt het. (50-31). Maar niets is minder waar, de gasten pressen full court en maken het ons nog lastig met een 0-14 run tot 55-46. Verder komen ze echter niet en in de laatste minuten gooien we deur dicht, al hebben we daar 9 fouten voor nodig!!! 64-54 staat er op t bord als we nog een keer bij de bank komen om af te sluiten. Een vreemd gevoel valt over ons heen, wat een bizarre wedstrijd van onze kant. Een magisch derde kwart, meestal niet ons sterkste, en drie hele zwakke kwarten is vanavond genoeg voor de winst, pfoe gelukkig maar; wel gewonnen.
Na de afgelopen weken steeds prijzend over onze verdediging te hebben geschreven staan we weer even met beide beentjes op de grond, dank je wel Jugglers. Dat wordt komende we(e)k(en) weer hard werken op de training.
Scores; Marte 20, Jildis 13, Charlotte 12 en Jiska 10
(allen een (comp.) season high; ook dat nog!)