Black Eagles is doorgaans geen lekkere tegenstander voor US. Vorig jaar gingen twee van de drie wedstrijden verloren. Ook de eerste wedstrijd in Rosmalen van deze competitie leverde in de slotfase een nederlaag van één punt op. Bovendien had Black Eagles zich versterkt met ex-international Yvonne van Daalen, die bij aanvang van het seizoen nog eredivisie speelde voor Batouwe. Voeg daar nog eens aan toe dat Fleur Joor op wintersport was, Els Kijlstra moest werken en de geblesseerden Elke Veld en Jannet Meester op de bank zaten, dan weet je dat je een zware wedstrijd tegemoet gaat. Inge Kilian en bankspeelster Charlise Wiebers voegden zich bij het overgebleven zevental, zodat er toch wat meer wisselmogelijkheden waren.

US opende met Linda van Zutphen, Renee Blaisse, Cheryl Simson, Sabine de Bruijn Maasdam en Jiska Kempen. In de eerste vijf minuten werd al duidelijk dat het qua scoren voor beide ploegen een lastige avond zou worden. US had wel een kleine voorsprong genomen: 6-3. Een moment voor Black Eagles om over te schakelen op een 1-2-2/3-2 zone. Dat was even zoeken voor US, maar door snel te passen en de weakside centers meer te gebruiken, kwam er toch wat ruimte. Dat leverde nog niet meteen veel scores op, maar US kon rustig in het spoor van Black Eagles blijven. Na het eerste kwart was het 11-11, een redelijk lage score.
Tot aan de vijfde minuut van de tweede periode bleef Black Eagles aan de goede kant van de score, maar daarna zette US een run in. Sabine de Bruijn Maasdam kwam twee keer goed vrij onder het bord en Cheryl Simson, die erg goed stond te verdedigen tegenover Yvonne van Daalen, pakte ook een veldscore mee. Hierdoor sloeg US een klein gaatje. Twee benutte vrije worpen van Fey van Lith zorgden voor een ruststand van 26-20, tevens de grootste voorsprong van US.
Nadat Black Eagles aan het begin van de derde periode tot twee keer toe terug was gekomen tot op twee punten, gooide US er een 8-0 run tegenaan. Renee Blaisse, die voor rust redelijk stil was geweest, tekende voor zes van deze acht punten. Hierdoor liep het verschil ook op naar tien punten: 36-26. Daar waren er aan het eind van het derde kwart nog zeven van over: 38-31. Linda van Zutphen was inmiddels al wel tegen haar vierde persoonlijke fout aangelopen. Dat kwam de ploeg eigenlijk niet goed uit, want met haar passes wist ze de centers in de zoneaanval geheel vrij te spelen.
Black Eagles bleef aan het begin van het vierde kwart nog in een zone staan. Maar daar had US geen moeite meer mee. Zowel onder het bord (Jiska Kempen, Sabine de Bruijn Maasdam) als vanaf de driepuntslijn (Renee Blaisse) werkte US tegen een hoog percentage af. Bij de stand 48-36 (vijfde minuut) schakelde Black Eagles over naar een man-to-man. Ook geen ramp, want nu knalde Cheryl Simson twee keer op rij een driepunter raak. Na twee verzilverde schoten van Fey van Lith en Cheryl Simson was het in de achtste minuut al 60-42 geworden en was de zege eigenlijk al binnen. Black Eagles gooide er nog wel een press tegenaan, waardoor het aan het begin van de laatste minuut 60-49 stond, maar het maken van fouten om de klok te stoppen, leverde US nog zes vrije worpen op. Daarvan werden er vier benut. Met als gevolg een 64-51 overwinning.

Eentje die best van belang kan zijn, want door de nederlaag van DAS tegen Groene Uilen (zaterdag de tegenstander van US) is US nu opgeklommen naar de derde plaats. Weliswaar met hetzelfde aantal verliespunten als DAS, alleen heeft US een wedstrijd meer gespeeld en dus ook twee punten meer. Tevens leed Cangeroes een nederlaag, waardoor de voorsprong op de Utrechtse ploeg, waarvan US overigens twee keer verloor, is opgelopen tot vier punten. “Zeker gezien het negatieve onderlinge resultaat is het van belang om die voorsprong te houden”, legt coach Martin Hoekstra uit. “Het is immers niet ondenkbeeldig dat er aan het eind van de rit diverse ploegen op hetzelfde puntenaantal uitkomen. Dan is het vervelend als je gelijk met Cangeroes als vierde eindigt, want dan doe je dus niet mee in de play-offs.” De overwinning toont aan dat US ook zonder een aantal vaste waarden tot goede prestaties in staat is. Met als basis het sterke en agressieve verdedigen.

Scores: Renee Blaisse 19, Cheryl Simson 16, Sabine de Bruijn Maasdam 9, Helen Ruijs 7, Linda van Zutphen 5, Fey van Lith 5, Jiska Kempen 2 en Charlise Wiebers 1.

Wat vorig jaar niet lukte, daar slaagden de dames van US afgelopen zaterdag wel in: beide hoofdstedelijke derby’s winnend af te sluiten. Vorig seizoen werd er thuis wel gewonnen, maar uit in de Apollohal een keer met twee punten verschil en een keer met zes punten verschil na verlenging verloren. Nadat US eerder dit seizoen de thuiswedstrijd met 63-56 wist te winnen, leverde zaterdag ook de return twee punten op: 58-64, maar daar was wel een verlenging voor nodig.

In tegenstelling tot vorige week tegen Cangeroes, toen er maar zeven dames aanwezig waren, kon US dit keer met tien dames aantreden. Vanuit het tweede deed Charlise Wiebers mee, daarnaast is Els Kijlstra nieuw als speelster.
US opende met Cheryl Simson, Linda van Zutphen, Renee Blaisse, Jiska Kempen en Sabine de Bruijn Maasdam. Ondanks waarschuwingen vooraf had schutter Marijn Neyndorff er binnen twee minuten al twee drietjes in liggen. De driepunter werd door BC Apollo toch al omarmd, want over de hele wedstrijd zou de ploeg er tien raak schieten. In elk geval moest US meteen in de achtervolging. Na zeven minuten kwam US weer op gelijke hoogte. Via een score onder het bord van Jiska Kempen werd er even een voorsprong genomen (14-16), maar het slotakkoord van de eerste periode was voor BC Apollo. De derde driepunter van Neyndorff betekende 19-16 voor de thuisploeg.
In de eerste minuut van het tweede kwart was er het eerste staaltje van buzzerbeaters te bewonderen. Jiska Kempen gooide net voor de schotklok af ging, een drietje binnen. Het was ook meteen de aanzet voor US om het spel wat meer naar zich toe te trekken. Er werd opeens een stuk feller gespeeld en dat leverde enkele intercepties op. Met name Fleur Joor en Linda van Zutphen maakten het de guards van BC Apollo enorm lastig. Als de vrije worpen nog iets beter waren genomen, had de voorsprong bij rust groter uit kunnen vallen dan twee punten: 29-31. Cheryl Simson, Linda van Zutphen en Jiska Kempen hadden al wel drie kruisjes achter hun naam staan en begonnen uit veiligheidsoverwegingen na rust dan ook op de bank. Nadat US via Sabine de Bruijn Maasdam op 29-33 was gekomen, brak een fase aan waarin voor BC Apollo alles viel. Drie driepunters op rij en nog eens twee rake vrije worpen zorgden voor een 11-0 run, waardoor US opeens tegen een achterstand van zeven punten aankeek. Na een time-out en enkele wissels hervond US zichzelf en bleef de schade aan het eind van het derde kwart beperkt tot diezelfde zeven punten: 44-37.
Vier minuten later was het al weer gelijk. US rook dat de winst erin zat en probeerde door te drukken. Met iets meer dan een minuut te spelen, was het 49-54 voor de bezoekende formatie, die in deze fase ook nog eens vier vrije worpen op rij miste. Via een goed uitgespeelde driepunter kwam Apollo terug tot 52-54. Cheryl Simson benutte vervolgens één vrije worp voor 52-55, waarna er nog zeventien seconden te spelen waren. Dat leverde in eerste instantie geen score op, maar BC Apollo kreeg nog wel de bal uit op de achterlijn met nog zes seconden te gaan. Ondanks een straffe verdediging schoot Eline Vink namens de thuisploeg haar vijfde driepunter – met bord – binnen: 55-55 en dus vijf minuten verlengen.
Meestal is het moeilijk om je na zo’n mentale dreun (overwinning praktisch binnen) weer op te laden voor een volgende serie van vijf minuten. BC Apollo zat in een flow en schoot meteen 57-55 binnen. Jiska Kempen was bij US al tegen haar vijfde fout aangelopen, bij BC Apollo lagen José Verhulsdonck en Eliza Kucharska er al met vijf fouten uit. Dat moest US in elk geval voordeel in de rebound geven en de weg naar het bord lag nu ook wat meer open. Via vier punten van Linda van Zutphen en één vrije worp van Cheryl Simson nam US een 57-60 voorsprong. Op dat moment moest ook Cheryl Simson er met vijf fouten af. BC Apollo benutte echter ook maar één vrije worp. In de tegenaanval werd er een fout gemaakt op Sabine de Bruijn Maasdam. Koeltjes schoot ze beide vrije worpen binnen, waardoor de overwinning min of meer binnen was. Linda van Zutphen maakte er na een steal nog 58-64 van.

Door het verlies van Cangeroes tegen Groene Uilen staat US nu weer alleen op de vierde plaats, die recht geeft op het spelen van play-offs. De winstpartij betekende overigens dat US dit seizoen geen verlies leed in de Apollohal, want de thuiswedstrijden tegen Akrides en DAS hadden in deze minder populaire hal ook al tot overwinningen geleid.

Scores: Cheryl Simson 16, Fleur Joor 14, Renee Blaisse 11, Linda van Zutphen 6, Sabine de Bruijn Maasdam 6, Jiska Kempen 5, Helen Ruijs 4 en Els Kijlstra 2.

De dames van US zijn na acht opeenvolgende zeges van hun winning streak af. Voor het eerst sinds 5 november moest de Amsterdamse formatie de winst aan de tegenstander laten. Cangeroes was in Utrecht met 58-45 te sterk voor US, dat met slechts zeven speelsters kon aantreden.

Aangezien dames 2 tegelijkertijd een competitiewedstrijd diende af te werken, zou US oorspronkelijk met acht speelsters de strijd aangaan, maar in de middag liet Renee Blaisse weten dat zij vanwege ziekte niet in staat was om te spelen. Dat scheelt, want Renee Blaisse, de topscoorster van het team, was de laatste paar wedstrijden goed op schot.
US opende met Linda van Zutphen, Cheryl Simson, Fey van Lith, Sabine de Bruijn Maasdam en Jiska Kempen. Al meteen in de eerste aanval gooide Cheryl Simson een drietje binnen, maar Cangeroes betaalde met gelijke munt terug. Zo ging de score in het eerste kwart heen en weer. US kwam nog wel met 9-11 voor, maar aan het einde was het 16-13 voor de thuisploeg.
In de tweede periode waren de punten blijkbaar erg duur voor beide teams. Minder geslaagd voor US waren wel de vier fouten op scorende speelsters van Cangeroes. Daardoor wist de thuisploeg dit kwart met 11-10 te winnen, met als gevolg een 27-23 ruststand. Fey van Lith en Jiska Kempen waren in deze periode allebei goed voor 4 punten.
Cangeroes hanteerde grote delen van de wedstrijd een zonepress, maar daar raakte US niet van onder de indruk. Het leverde nauwelijks balverlies op. Maar als je niet scoort, wordt het ook moeilijk om een wedstrijd te winnen. US viel wel de basket aan, maar kreeg (te) weinig fouten mee. Aan de andere kant belandde Cangeroes regelmatig op de vrije worplijn. Maar liefst 24 keer mocht de thuisploeg vrij aanleggen, al gingen er maar 10 raak. US werkte ook tegen een laag percentage af, al kreeg de ploeg maar weinig vrije worpen: 3 uit 9. Even leek Cangeroes de wedstrijd voortijdig te willen beslissen, want na vier minuten in de derde periode was de stand al 35-25. Na een time-out herstelde US zich echter. Fleur Joor en Helen Ruijs gingen zich nu meer met de score bemoeien, waardoor de ploeg weer terug in de wedstrijd kwam. Aan het eind van het derde kwart was het 41-37 en kon het duel nog alle kanten op.
Cangeroes dacht daar echter anders over en liep meteen weg naar 49-40. US moest meer druk gaan uitoefenen om aan te haken, maar die kracht hadden de zeven resterende speelsters niet meer. Uiteindelijk viel het doek bij 58-45.
“Het was erg jammer dat Renee er niet bij kon zijn”, concludeerde coach Martin Hoekstra. “Niet alleen is zij in staat om makkelijk te scoren, met een speelster meer kun je iedereen ook wat meer rust geven op de bank. Nu kwamen we duidelijk lucht te kort.”
Door de nederlaag moet US nu de vierde plaats delen met Cangeroes, twee verliespunten achter DAS, dat ook een nederlaag leed. Almonte en Amazone hadden op gelijke hoogte kunnen komen, maar verloren allebei ook.
“Aan alles komt een einde, ook aan onze winning streak. Nu kunnen we weer gaan bouwen aan een nieuwe streak. En als het meezit, hebben we vanaf komende week een extra speelster bij dames 1.”

Scores: Cheryl Simson 10, Helen Ruijs 9, Fleur Joor 8, Fey van Lith 6, Jiska Kempen 6 en Linda van Zutphen 6.

Afgelopen zaterdag troffen de dames van US in de Apollohal het Delftse DAS. De nieuwkomer in de promotiedivisie, die enkele ervaren speelsters telt, stond in verliespunten gedeeld bovenaan. Onder het toeziend ook van de sponsors Berry van Drunen en Martijn de Birk van VDDB Advocaten bleek US met 59-55 net even sterker, goed voor de achtste overwinning op rij.

Aan het begin van het seizoen leed US de derde nederlaag op rij in Delft. Beide ploegen waren destijds niet compleet. US had getraind op het ontregelen van de ‘molenplay’ van DAS en het moeilijk maken van het passen naar de center. Als je rond de zestig punten kunt scoren tegen DAS, heb je kans op winst, want dat was veel ploegen tegen deze sterk verdedigende ploeg nog niet gelukt.
US opende met Linda van Zutphen, Fey van Lith, Renee Blaisse, Jiska Kempen en Sabine de Bruijn Maasdam. Met name Renee Blaisse had er in de Apollohal zin in, want zij was goed voor tien van de eerste elf punten. Afstand was er echter nauwelijks tussen beide ploegen, ook al werd de Delftse center in de eerste periode goed buiten het spel gehouden. Via een score van Charlise Wiebers sloot US het eerste kwart met een 15-13 voorsprong af.
In de tweede periode wist US dankzij aanvallende impulsen van Fleur Joor en Cheryl Simson even een marge op te bouwen van zes punten: 26-20, maar DAS gaf zich niet gewonnen. Via hun kleine, maar snelle spelverdeelster en de center slaagde de ploeg erin om de achterstand bij rust terug te brengen tot één punt: 30-29. Fleur Joor en Sabine de Bruijn Maasdam hadden op dat moment al drie persoonlijke fouten achter hun naam staan.
In de rust hamerde coach Martin Hoekstra erop dat de verdediging beter moest. De eerste verantwoordelijkheid ligt bij de verdedigster van de speelster met de bal. Die moet je zelf afstoppen en pas als het echt niet meer gaat lukken, komt de helpside in actie. “Dat deden we voor rust niet goed. We leunden te veel op de helpside en dan ben je zo veel aan het roteren dat er vanzelf vrije scoringskansen voor DAS kwamen.”
In de derde periode stond de verdediging van US als een huis. DAS kwam slechts tot twaalf punten en had daarvoor nog een score in de zoemer nodig ook. US had minder moeite om tot scoren te komen, want zowel Renee Blaisse als Cheryl Simson schoot met scherp. Nadat een drietje van Renee Blaisse gevolgd was door een driepunter van Linda van Zutphen, was er een serieus gat ontstaan. US ging de laatste periode dan ook in met een 50-41 voorsprong.
Na vijf minuten, waarin weinig gescoord werd, was er nog niets aan de hand, getuige de 54-44 voorsprong. Maar US heeft soms fases waarin het even niet gaat. Vorige week tegen Amazone vielen de vrije worpen na rust lange tijd niet goed, afgelopen zaterdag werden de aanvallen niet rustig uitgespeeld. In plaats van gebruik te maken van de toegestane 24 seconden, werd er voorin slordig gepasst (met breaks van DAS tot gevolg) of de bal werd te snel naar binnen gespeeld. DAS rook haar kans en kwam dichterbij. Drie minuten voor tijd was het nog maar 54-52. Een schotje van de elbow van Sabine de Bruijn Maasdam gaf US weer wat lucht, maar DAS counterde met een driepunter. Met iets minder dan een halve minuut te spelen, kreeg DAS twee vrije worpen om in elk geval de stand gelijk te trekken. Beide vrije worpen gingen echter mis, waarna DAS in sneltreinvaart fouten moest maken om US aan de lijn te krijgen. Renee Blaisse werd als eerste naar de lijn gestuurd. Allebei raak en DAS heeft een drietje nodig om verlenging af te dwingen. Eerste raak, tweede mis, maar de aanvallende rebound is voor Sabine de Bruijn Maasdam. Opnieuw wordt een fout op Renee Blaisse gemaakt, die dit keer wel beide vrije worpen raakt: 59-55. DAS mag nog wel een driepunter schieten, waarop natuurlijk geen verdedigende fout wordt gemaakt. Het schot ging overigens ook mis.
Door deze zege staat US nu alleen op de vierde plaats, twee punten achter datzelfde DAS en Stol Grasshoppers 2. Groene Uilen staat vier punten los van de Amsterdamse formatie.

Scores: Renee Blaisse 20, Cheryl Simson 14, Sabine de Bruijn Maasdam 8, Fleur Joor 8, Jiska Kempen 3, Linda van Zutphen 3, Charlise Wiebers 2 en Helen Ruijs 1.

Op zaterdagavond nam US het in Utrecht op tegen Amazone. In eigen huis was aan het begin van het seizoen na verlenging verloren. Een lastig avondje lag in het verschiet en dat werd ’s ochtends nog versterkt toen Jannet Meester zich afmeldde met een gebroken pols. Omdat Elke Veld ook niet meer gaat spelen (vorige week voorste kruisband afgescheurd) en dames 2 vrijwel tegelijkertijd in Amsterdam speelde, telde de brigade van coach Martin Hoekstra slechts acht speelsters. Amazone trad met twaalf dames aan, waaronder een aantal met eredivisie-ervaring.  

US opende met Fleur Joor, Renee Blaisse, Linda van Zutphen, Sabine Maasdam de Bruijn en Jiska Kempen. Verdedigend werd gekozen voor een man-to-man half court, maar wel met druk op de spelverdeelster. Amazone zette flink wat lengte in, maar US had als antwoord snelheid. Halverwege het eerste kwart kwam Amazone op 11-6 en dat was meteen ook de laatste voorsprong. Renee Blaisse en Fey van Lith wisten raad met de vrije worpen, want Amazone zat al snel in foutenlast. Daardoor werd het eerste kwart met 11-13 in Amsterdams voordeel afgesloten.
De run vanaf 11-6 zou dertien punten bedragen. Pas bij 11-19 wist Amazone na vijf puntloze minuten weer tot een score te komen. Even kwam Amazone nog terug tot vier punten, maar vrije worpen van Fleur Joor en twee scores van Cheryl Simson zorgden weer voor een veiligere marge. Na een score van Renee Blaisse pakte Amazone nog één vrije worp mee, zodat de ruststand 23-29 bedroeg. US kende nog geen speelsters in foutenlast, bij Amazone was dat wel het geval.
Na de pauze kwam US meteen goed uit de startblokken. Via scores van Linda van Zutphen, Fleur Joor en een drietje van Renee Blaisse was het binnen twee minuten 25-36. Het was wachten op de eerste storm van Amazone en die kwam er na een minuut of zeven via eenzelfde 7-0 run, waardoor het 34-40 en zelfs nog 36-41 werd. Het slotakkoord van de derde periode was voor Renee Blaisse die er nog snel even vier punten in schoot voor een 36-45 stand na drie kwarten. Inmiddels was US al begonnen aan een zwak potje vrije worpen schieten. Tussen de vierde minuut van het derde kwart en het begin van de laatste minuut miste US maar liefst 13 van de 17 vrije worpen. En dan te bedenken dat de dames van US dit onderdeel toch redelijk beheersen.
Tot en met de eerste minuut van het laatste kwart was er voor US nog niets aan de hand. Sabine Maasdam de Bruijn scoorde met een droog schotje van de vrije worplijn en Fleur Joor knalde er een drietje in voor 39-50. Maar het missen van vrije worpen deed US geen goed. Met nog twee minuten te gaan was Amazone teruggekomen tot op één punt: 52-53. Renee Blaisse met een onderhandse lay-up en Sabine Maasdam de Bruijn met een elbow schot gaven US weer lucht: 52-57. Na twee rake vrije worpen van Amazone, miste Cheryl Simson van de lijn. Amazone miste echter, waarna Renee Blaisse gefould werd. Gelukkig gingen de vrije worpen er nu wel in: 54-59. Na een time-out van Amazone (verplaatsen balinname naar andere kant van het veld) volgde een Utrechtse score: 56-59 en nog 16 seconden te spelen. Dit keer nam US een time-out om bij de eigen achterlijn weg te komen. Binnen een seconde werd er een fout gemaakt op Cheryl Simson, die nu wel beide vrije worpen raak schoot: 56-61. Natuurlijk nam Amazone weer een time-out, maar dat leverde niets op behalve een fout tegen Renee Blaisse, die via één geraakte vrije worp de 56-62 eindstand op het bord schoot.

Aankomende zaterdag ontmoet US om 14.00 in de Apollohal nieuwkomer DAS. Deze ervaren ploeg staat momenteel op een tweede plaats, vier verliespunten voor US. Uit werd in de slotfase met 59-50 verloren, maar US is niet zo maar van plan om de winning streak tot zeven te beperken.

Scores: Renee Blaisse 20, Fleur Joor 13, Cheryl Simson 10, Sabine Maasdam de Bruijn 7, Linda van Zutphen 5, Fey van Lith 3, Helen Ruijs 2 en Jiska Kempen 2. 

Voor US dames 1 begon afgelopen zondag de tweede competitiehelft. Almonte kwam naar Amsterdam en daar hadden de dames nog wel een appeltje mee te schillen, want in Eindhoven was destijds met 62-59 verloren. De nieuwe kleding van sponsor Van Drunen De Birk Advocaten moest de dames extra inspiratie bezorgen.

US opende met Linda van Zutphen, Cheryl Simson, Renee Blaisse, Elke Veld en Jiska Kempen in een man-to-man over het hele veld. Aanvankelijk ging de score gelijk op, maar na een zware knieblessure van Elke Veld (haar voorste kruisband is gescheurd, waardoor het seizoen voor haar al voorbij is) was US even van slag. Almonte profiteerde en liep door naar een voorsprong van vijf punten. Reden voor coach Martin Hoekstra om het team even bij elkaar te roepen. Langzaam nam de snelheid in de Amsterdamse ploeg toe, zodat het verschil bij het ingaan van het tweede kwart al was teruggebracht tot één punt: 21-22.

In de tweede periode probeerde US een gaatje te slaan, maar verder dan vier punten voor (31-27) wisten de Amsterdamsen niet te komen. Almonte wisselde een paar keer van verdedigingsvorm. Dat had even succes, maar al snel bleek deze verdediging kwetsbaar te zijn als er gepenetreerd werd. Zodra de helpside opstapte, was een passje voldoende voor een score onder het bord. Vooral Helen Ruijs stond een aantal keren goed op de juiste plek. In het rustsignaal werd er nog een fout op een drive van Renee Blaisse gemaakt. Zij benutte een van de twee vrije worpen, zodat US met een 39-37 voorsprong kon gaan rusten.

Na de pauze bleef Almonte nog vijf minuten in het spoor van de thuisploeg, maar bij 44-45 zette US een 8-0 run neer. Minder geslaagd was de vierde fout van Cheryl Simson. Fey van Lith verving haar op dat moment prima met een paar goed ingezette fastbreaks en enkele aanvallende rebounds. Het leidde aan het eind van het derde kwart tot een verschil van zes punten: 54-48.

Al vrij snel in de laatste periode liep het verschil op. Uit een technische fout van een speelster van Almonte, na een persoonlijke fout op de definitief teruggekeerde Jannet Meester, haalde US drie punten en nog eens twee vrije worpen. Hierdoor kwam het gat op tien punten te staan. Na een score van Almonte pakte de Eindhovense ploeg nog een steal om terug te komen tot 60-54, maar dichterbij kwamen de bezoeksters niet meer. US speelde de aanvallen prima uit, wat leidde tot open schoten (driepunter Renee Blaisse) of scores onder het bord na een uitbal. Almonte probeerde het nog wel met driepunters en fouten maken om de klok te stoppen, maar dat had geen effect: 76-61.

Door deze zesde zege op rij – en achtste overwinning in de laatste negen wedstrijden – is US nu opgeklommen naar de vierde plaats. Die plek moet het team wel delen met Cangeroes, Amazone (volgende week de tegenstander) en Almonte.

Scores: Renee Blaisse 27, Fleur Joor 15, Linda van Zutphen 9, Cheryl Simson 8, Helen Ruijs 8, Sabine de Bruijn Maasdam 3, Jannet Meester 3, Elke Veld 2 en Fey van Lith 1. Voor Jiska Kempen bleef de teller op nul staan.

Op zaterdag 17 december speelde US een veredelde thuiswedstrijd in de Apollohal. Het lager geklasseerde Akrides was in de laatste speelronde van de eerste competitiehelft de tegenstander. Voor US was het toch wel een tumultueuze week. Jay-eliza Burgos nam onverwachts afscheid van de ploeg. Daarnaast liepen enkele speelsters tijdens de trainingen tegen blessures op. Niet zwaar genoeg om spelen te verhinderen, met uitzondering van Jiska Kempen. Als alles goed gaat, zal zij op 8 januari weer in actie kunnen komen.

Dat Akrides lager geklasseerd staat, was in de eerste periode totaal niet zichtbaar. De bezoeksters schoten met scherp en de driepunters vielen gemakkelijk. Anick van de Burg, de spelverdeelster van de ploeg uit IJmuiden, was de grote ‘boosdoener’. Niet alleen was zij zelf goed voor 13 punten (ze scoorde alleen in het eerste kwart), maar zij stelde ook haar ploeggenoten in staat om open schoten te nemen. Het was dat US behoorlijk snel omschakelde van verdediging naar aanval , wat een paar simpele lay-ups opleverde, want anders was het gat na één kwart wel wat groter geweest dan de 16-26 die na tien minuten op het scorebord stond.

In de tweede periode werd een en ander snel rechtgetrokken. De verdediging van US werd flink aangetrokken, waardoor Akrides in dit kwart slechts tot drie punten kwam. Beide coaches hadden ook wel verwacht dat Akrides niet alles tegen een onwaarschijnlijk hoog percentage raak zou schieten. Renee Blaisse, die tegen haar oude club speelde, en Cheryl Simson gingen voorop in de strijd. Via scores van Linda van Zutphen en Renee Blaisse worstelde US zich pal voor rust nog voorbij Akrides: 31-29.

Na de pauze nam US snel afstand van Akrides. Fleur Joor kwam tot twee makkelijke scores en Cheryl Simson gooide er nog twee driepunters in. Het maakte op dat moment eigenlijk niet uit of Akrides nu in een zone stond of man-to-man speelde. In de achtste minuut leek een comfortabele overwinning zich af te tekenen: 48-34. Via vrije worpen wist Akrides de schade echter tot tien punten te beperken: 50-40.

Nadat Akrides de eerste twee scores van het laatste kwart voor haar rekening nam, was het opeens 50-44 en leek er nog van alles mogelijk, maar een driepunter van Renee Blaisse en een vrije worp van Sabine Maasdam de Bruijn brachten het verschil vier minuten voor tijd weer op tien punten: 54-44. Maar Akrides voelde dat er nog wat te halen viel tegen de Amsterdamse ploeg die opeens de aanvallende weg kwijt was. Bij het ingaan van de laatste minuut stonden beide ploegen opeens weer op gelijke hoogte: 55-55. Nadat Linda van Zutphen twee vrije worpen benutte, miste Akrides een van de twee vrije worpen. Met nog 15 seconden te gaan, kreeg US op de aanvallende helft balbezit. Door niet attent te reageren, slaagde Akrides erin snel een fout te maken. Fleur Joor schoot alleen de eerste vrije worp raak, waardoor het 58-56 werd. In de time-out werd eerst besproken wat te doen bij deze stand, totdat het scorebord 59-56 aangaf. Snel werd een andere tactiek besproken, maar de stand op het scorebord bleek onjuist. Na een gemist schot van Akrides kon Cheryl Simson de rebound niet controleren. Akrides kreeg zijkant met nog één seconde te spelen. Er volgde nog wel een schot, maar dat trof geen doel, waardoor US de vijfde zege op rij wist te boeken.

Dit was tevens de zevende overwinning uit de laatste acht duels, waardoor US langzaam begint te klimmen. Op dit moment staan de Amsterdamse dames op een gedeelde zesde plaats, twee punten achter Grasshoppers 2, Cangeroes en Almonte. Groene Uilen en DAS, de beide koplopers, hebben vier punten voorsprong op US.

“Het is een vreemde competitie, waarin soms onverwachte winnaars uit de duels tevoorschijn komen”, erkent coach Martin Hoekstra. “Toen we na vier wedstrijden nog puntloos waren, zag het er allemaal lastig uit. Maar ik heb altijd geloof gehouden dat we echt nog wel wedstrijden zouden gaan winnen.” Dat gebeurde ook, want US versloeg eerst plaatsgenoot BC Apollo Amsterdam en haakte in eigen huis vervolgens ook toppers als Grasshoppers 2 en Groene Uilen pootje. “In die wedstrijden speelden we eigenlijk wel beter dan vandaag tegen Akrides. Misschien een lichte vorm van onderschatting. Hoe dan ook, als je vier minuten voor tijd tien punten voor staat, mag je zo’n voorsprong nooit weggeven. In andere wedstrijden bleven we kalm en georganiseerd spelen, dat was vandaag niet het geval. Maar gelukkig pakten we toch de winst en dat is het enige wat telt.”

Op zondag 8 januari treft US in de eigen Wibauthal het Eindhovense Almonte, dat dit seizoen verrassend goed presteert. De wedstrijd begint om 18.00 uur.

Scores: Cheryl Simson 20, Renee Blaisse 15, Fleur Joor 9, Sabine Maasdam de Bruijn 7, Linda van Zutphen 5 en Fey van Lith 2.

_Het eerste damesteam van US heeft afgelopen zaterdag een knappe overwinning geboekt. In
Enschede werd met 53-55 van Jugglers gewonnen. In de afgelopen twee jaar was dat in elk
geval niet weggelegd voor de hoofdstedelijke formatie.

US trad in Enschede met negen speelsters aan. Jiska Kempen is nog geblesseerd, terwijl het
tweede team een belangrijke pot in Barendrecht afwerkte. Jugglers is een ervaren ploeg die
leunt op het sterke insidespel van center Liz Schröder en het schot en de snelheid van de
guards Aniek Bakker en Puck Oude Avenhuis. Om alle sterke punten van de tegenstander
tegen te gaan, is niet eenvoudig. Daarom werd ervoor gekozen om de guards van de
tegenpartij onder druk te zetten en het de center zo moeilijk mogelijk te maken.

In de eerste periode werd er door beide formaties niet sterk gespeeld. Er was aan beide kanten
veel balverlies en ook de schutters gaven nog niet echt thuis. Tussen de vierde en zesde
minuut scoorde Fleur Joor zeven punten op rij, waardoor US uitliep naar 6-9. Daarna vielen
de Amsterdamsen stil, zodat Jugglers de schade kon repareren en met 10-9 het eerste kwart
afsloot.
De tweede periode kreeg een ander beeld. Nu werd er wel makkelijker gescoord. Om de beurt
gingen beide ploegen aan de leiding. Elke Veld, Helen Ruijs en Renee Blaisse waren in dit
kwart goed voor vier punten, Fleur Joor kwam aan vijf punten. US plaatste in de laatste twee
minuten een klein tussensprintje, waardoor het met een 27-28 voorsprong de rust in ging.
Buiten Elke Veld (drie fouten) zat er nog niemand in foutenlast.

Dat veranderde dus vrij snel na rust. Cheryl Simson, die meteen twee steals pakte, stond in
korte tijd op drie fouten. Niettemin had haar energieke spel wel tot een 29-34 voorsprong
geleid. Ondanks verwoede pogingen van de thuisploeg, wist US met een voordelige marge de
derde periode af te sluiten: 39-42.

Na één minuut spelen was het al weer gelijk. Sabine Maasdam de Bruijn liep tegen haar derde
fout op, waardoor Jugglers een bonus vrije worp kreeg. De thuisploeg was ook overgestapt
op een andere verdedigingsvorm. US had het daar aanvankelijk moeilijk mee. Even leek de
controle over de wedstrijd kwijt. Er werden verkeerde schoten genomen of juist voor een
drive gekozen, waar een schot een betere optie was geweest. Cheryl Simson en Elke Veld
stonden op dat moment ook al op springen met vier kruisjes achter hun naam.

Maar aan vechtlust is bij US nooit gebrek. Binnen drie minuten werd de 46-42 achterstand
ongedaan gemaakt doordat er nu wel voor de juiste optie werd gekozen. Via een schotje van
Sabine Maasdam de Bruijn en twee afstandschoten van Renee Blaisse stonden beide ploegen
na zeven minuten weer op gelijke hoogte. Nadat Schröder voor Jugglers maar één vrije worp
had benut, antwoordde Renee Blaisse – prima in stelling gebracht door Cheryl Simson - aan
de andere kant met twee benutte vrije worpen: 49-50. Na een volgende score van Jugglers
haalde Helen Ruijs met een score inside de voorsprong weer naar Amsterdamse zijde. In de
tegenaanval pakte Cheryl Simson een steal. Met nog zeventien seconden te spelen, kreeg US
na een time-out balbezit op de aanvallende helft. Meteen bij het aannemen van de bal werd
er een fout gemaakt op Elke Veld. Zij bleef ijskoud en benutte beide vrije worpen, waardoor
US op 51-54 kwam. Uiteraard pakte Jugglers meteen een time-out. Taak voor US was om
geen driepunter toe te staan en op een schot van binnen de driepuntslijn geen fout te maken.
Dat gebeurde ook niet, maar Jugglers kwam wel op 53-54. Nadat US de bal weer in het spel
had gebracht, werd er van achteren een fout op Cheryl Simson gemaakt. Een onsportieve
fout volgens het boekje, wat resulteerde in twee vrije worpen en balbezit US. Cheryl Simson
benutte alleen de eerste vrije worp – het was voor US ook de eerste gemiste vrije worp na
achttien keer op rij raak te hebben geschoten – voor een 53-55 voorsprong. In de resterende
zeven seconden probeerde Jugglers nog ‘stop de klok’ te spelen, maar US passte en dribbelde
de tijd goed uit.

“Als je met de topploegen mee wil blijven doen, moet je uitwedstrijden winnen”, stelde coach
Martin Hoekstra. “Die boodschap was voor iedereen duidelijk We hebben dan ook keihard
geknokt. Elke Veld deed een hele goede job op Schröder, aanvallend had op een gegeven
moment iedereen dreiging.” Van de laatste zeven wedstrijden heeft US er nu zes gewonnen.
Op papier staat de ploeg nog achtste, maar de achterstand op de koplopers bedraagt ook maar
vier punten. Aankomende zaterdag speelt US in de Apollohal een ‘thuiswedstrijd’ tegen
Akrides. Dat is de laatste wedstrijd van de eerste competitiehelft. Aanvang: 16.00 uur.

Scores: Fleur Joor 16, Helen Ruijs 10, Renee Blaisse 10, Elke Veld 6, Sabine Maasdam de
Bruijn 6, Cheryl Simson 5 en Linda van Zutphen 2.

_In de promotiedivisie zijn de verschillen op de ranglijst niet al te groot. Onderaan kijkt
het puntloze Yellow Sox al wel tegen een behoorlijke achterstand, aan kop voert Stol
Grasshoppers 2 de ranglijst aan met vier punten voorsprong op de achtervolgers. Voor US,
dat zonder de geblesseerde Jiska Kempen moet spelen, is deze wedstrijd belangrijk om
aansluiting met de top te houden. Bovendien speelt er voor coach Martin Hoekstra nog een
ander feit mee. Hij heeft een aantal speelsters van de tegenstander nog getraind toen hij
werkzaam was in Katwijk. Na drie nederlagen was het wel eens tijd om van de Katwijksen te
winnen.

In het eerste kwart geven de ploegen elkaar nog niet zoveel toe. Via de makkelijk scorende
Cheryl Simson (8 van de 18 Amsterdamse punten in dit kwart) is het na negen minuten spelen
17-16 voor de thuisploeg. Toch is het Grasshoppers dat deze periode met een vijf punten
voorsprong afsluit: 18-23.
Halverwege de tweede periode lijkt het erop alsof dit net zo’n wedstrijd wordt als de eerdere
potten tegen Grasshoppers. De bezoekers pakken wat makkelijke punten uit de break en lopen
uit naar 24-31. Na een time-out van US zijn de dames weer bij de les. Zowel de agressie
als de snelheid wordt opgevoerd, waardoor het verschil bij rust minimaal is: 34-35 voor
Grasshoppers.
Na de pauze neemt US langzaam het heft in handen. Na 36-39 zorgen Renee Blaisse met een
drive en Fleur Joor met een driepunter voor een Amsterdamse voorsprong: 41-39. Vervolgens
wordt er zo’n beetje om en om gescoord. Een inside score van Charlise Wiebers wordt
gevolgd door een schotje van Fey van Lith, waardoor US aan de laatste periode kan beginnen
met een 51-47 voorsprong. Minder prettig zijn de vier persoonlijke fouten van Renee Blaisse
en de opspelende hamstring van Cheryl Simson.
Grasshoppers begint furieus aan het laatste kwart en gooit een aantal bommetjes raak,
maar Linda van Zutphen betaalt met gelijke munt terug. Maar na 58-57 komt US even niet
goed door. Een paar onnodige turnovers en minder goed uitgespeelde aanvallen geven
Grasshoppers de kans om uit te lopen naar 58-61. Een rake driepunter van Cheryl Simson
komt dan precies op het juiste moment. Na een Katwijkse score, antwoordt Fleur Joor met
twee droge schotjes en ook Renee Blaisse weet succesvol af te ronden: 67-63 en nog een
minuut te spelen. Grasshoppers scoort meteen aan de andere kant, maar Cheryl Simson gooit
er nog maar eens een driepunter in voor 70-65. Grasshoppers geeft nog niet op en schiet ook
een driepunter raak. In een uiterste poging om in balbezit te komen, maakt Grasshoppers
meteen een fout. Aangezien het niet echt een poging was om de bal te stelen, wordt er een
onsportieve fout door de goed fluitende arbiters uitgedeeld. Cheryl Simson benut beide vrije
worpen. In de resterende vijf seconden weet US de bal in de ploeg te houden en bezorgt zo de
koploper haar tweede nederlaag: 72-68.
“Een uitstekend resultaat”, oordeelt coach Martin Hoekstra. “We hebben ons niet laten
opjagen aan het einde, maar zijn rustig gebleven. Dat is een van de oorzaken voor deze
aangename overwinning.”

Scores: Cheryl Simson 21, Fleur Joor 18, Renee Blaisse 7, Helen Ruijs 6, Charlise Wiebers 5,
Linda van Zutphen 5, Sabine Maasdam de Bruijn 4, Fey van Lith 2 en Elke Veld 2.

_De dames van US traden afgelopen zondag aan tegen de puntloze hekkensluiter Yellow Sox.
De ploeg uit Bakel is nieuw in de promotiedivisie en had nog geen één keer gewonnen. Dat is
ze zondag ook niet gelukt, want US won ruim: 76-40.

De Amsterdamse formatie moest het zonder Jiska Kempen stellen. Zij was nog herstellende
van een knietje van de vorige wedstrijd. US begon fel aan de wedstrijd en nam meteen een 9-
0 voorsprong. Dat leidde tot een time-out van de bezoekende ploeg, die met een geelzwarte
taxibus (in eigen beheer) naar de hoofdstad waren gekomen. US bleef fel spelen, maar maakte
teveel persoonlijke fouten, waardoor Yellow Sox vaak naar de vrije worplijn mocht. Aan het
eind van het eerste kwart was de voorsprong dan ook geslonken: 15-12.
In de tweede periode kwam de bezoekende formatie na vier minuten op gelijke hoogte, maar
dat was een korte opleving. Renee Blaisse knalde een drietje raak en Fleur Joor liep twee
breaks binnen. Daardoor werd de marge toch weer op negen punten bepaald: 34-25.
In het derde kwart liet US haar beste basketbal zien. Binnen twee minuten was het verschil al
opgelopen naar 40-25, maar de thuisploeg vond dat niet genoeg. Het kwart werd gewonnen
met 23-7, waardoor er na drie kwarten een ruime voorsprong van 57-32 op de borden stond.
In de laatste periode probeerde Yellow Sox het met een zoneverdediging. US moest even
zoeken en had de pech dat er in deze fase vijf van de zes vrije worpen werden gemist, maar
toen de vizieren weer scherp waren gesteld, werd er tegen de zone makkelijk raak geschoten.
Hoogtepunt was rond het ingaan van de laatste minuut. In amper tien seconden wist US drie
keer het netje te vinden. De winst werd uiteindelijk behaald met 76-40, een verschil dat al
enige tijd niet zo hoog was uitgevallen.

Aanstaande zaterdag komt koploper Stol Grasshoppers 2 naar de Wibauthal. Aanvang 19.30
uur.

Scores: Fleur Joor 23, Renee Blaisse 19, Cheryl Simson 11, Helen Ruijs 6, Linda van Zutphen
6, Fey van Lith 5, Charlise Wiebers 4 en Elke Veld 2.