_Het eerste damesteam van US heeft afgelopen zaterdag een knappe overwinning geboekt. In
Enschede werd met 53-55 van Jugglers gewonnen. In de afgelopen twee jaar was dat in elk
geval niet weggelegd voor de hoofdstedelijke formatie.

US trad in Enschede met negen speelsters aan. Jiska Kempen is nog geblesseerd, terwijl het
tweede team een belangrijke pot in Barendrecht afwerkte. Jugglers is een ervaren ploeg die
leunt op het sterke insidespel van center Liz Schröder en het schot en de snelheid van de
guards Aniek Bakker en Puck Oude Avenhuis. Om alle sterke punten van de tegenstander
tegen te gaan, is niet eenvoudig. Daarom werd ervoor gekozen om de guards van de
tegenpartij onder druk te zetten en het de center zo moeilijk mogelijk te maken.

In de eerste periode werd er door beide formaties niet sterk gespeeld. Er was aan beide kanten
veel balverlies en ook de schutters gaven nog niet echt thuis. Tussen de vierde en zesde
minuut scoorde Fleur Joor zeven punten op rij, waardoor US uitliep naar 6-9. Daarna vielen
de Amsterdamsen stil, zodat Jugglers de schade kon repareren en met 10-9 het eerste kwart
afsloot.
De tweede periode kreeg een ander beeld. Nu werd er wel makkelijker gescoord. Om de beurt
gingen beide ploegen aan de leiding. Elke Veld, Helen Ruijs en Renee Blaisse waren in dit
kwart goed voor vier punten, Fleur Joor kwam aan vijf punten. US plaatste in de laatste twee
minuten een klein tussensprintje, waardoor het met een 27-28 voorsprong de rust in ging.
Buiten Elke Veld (drie fouten) zat er nog niemand in foutenlast.

Dat veranderde dus vrij snel na rust. Cheryl Simson, die meteen twee steals pakte, stond in
korte tijd op drie fouten. Niettemin had haar energieke spel wel tot een 29-34 voorsprong
geleid. Ondanks verwoede pogingen van de thuisploeg, wist US met een voordelige marge de
derde periode af te sluiten: 39-42.

Na één minuut spelen was het al weer gelijk. Sabine Maasdam de Bruijn liep tegen haar derde
fout op, waardoor Jugglers een bonus vrije worp kreeg. De thuisploeg was ook overgestapt
op een andere verdedigingsvorm. US had het daar aanvankelijk moeilijk mee. Even leek de
controle over de wedstrijd kwijt. Er werden verkeerde schoten genomen of juist voor een
drive gekozen, waar een schot een betere optie was geweest. Cheryl Simson en Elke Veld
stonden op dat moment ook al op springen met vier kruisjes achter hun naam.

Maar aan vechtlust is bij US nooit gebrek. Binnen drie minuten werd de 46-42 achterstand
ongedaan gemaakt doordat er nu wel voor de juiste optie werd gekozen. Via een schotje van
Sabine Maasdam de Bruijn en twee afstandschoten van Renee Blaisse stonden beide ploegen
na zeven minuten weer op gelijke hoogte. Nadat Schröder voor Jugglers maar één vrije worp
had benut, antwoordde Renee Blaisse – prima in stelling gebracht door Cheryl Simson - aan
de andere kant met twee benutte vrije worpen: 49-50. Na een volgende score van Jugglers
haalde Helen Ruijs met een score inside de voorsprong weer naar Amsterdamse zijde. In de
tegenaanval pakte Cheryl Simson een steal. Met nog zeventien seconden te spelen, kreeg US
na een time-out balbezit op de aanvallende helft. Meteen bij het aannemen van de bal werd
er een fout gemaakt op Elke Veld. Zij bleef ijskoud en benutte beide vrije worpen, waardoor
US op 51-54 kwam. Uiteraard pakte Jugglers meteen een time-out. Taak voor US was om
geen driepunter toe te staan en op een schot van binnen de driepuntslijn geen fout te maken.
Dat gebeurde ook niet, maar Jugglers kwam wel op 53-54. Nadat US de bal weer in het spel
had gebracht, werd er van achteren een fout op Cheryl Simson gemaakt. Een onsportieve
fout volgens het boekje, wat resulteerde in twee vrije worpen en balbezit US. Cheryl Simson
benutte alleen de eerste vrije worp – het was voor US ook de eerste gemiste vrije worp na
achttien keer op rij raak te hebben geschoten – voor een 53-55 voorsprong. In de resterende
zeven seconden probeerde Jugglers nog ‘stop de klok’ te spelen, maar US passte en dribbelde
de tijd goed uit.

“Als je met de topploegen mee wil blijven doen, moet je uitwedstrijden winnen”, stelde coach
Martin Hoekstra. “Die boodschap was voor iedereen duidelijk We hebben dan ook keihard
geknokt. Elke Veld deed een hele goede job op Schröder, aanvallend had op een gegeven
moment iedereen dreiging.” Van de laatste zeven wedstrijden heeft US er nu zes gewonnen.
Op papier staat de ploeg nog achtste, maar de achterstand op de koplopers bedraagt ook maar
vier punten. Aankomende zaterdag speelt US in de Apollohal een ‘thuiswedstrijd’ tegen
Akrides. Dat is de laatste wedstrijd van de eerste competitiehelft. Aanvang: 16.00 uur.

Scores: Fleur Joor 16, Helen Ruijs 10, Renee Blaisse 10, Elke Veld 6, Sabine Maasdam de
Bruijn 6, Cheryl Simson 5 en Linda van Zutphen 2.

_In de promotiedivisie zijn de verschillen op de ranglijst niet al te groot. Onderaan kijkt
het puntloze Yellow Sox al wel tegen een behoorlijke achterstand, aan kop voert Stol
Grasshoppers 2 de ranglijst aan met vier punten voorsprong op de achtervolgers. Voor US,
dat zonder de geblesseerde Jiska Kempen moet spelen, is deze wedstrijd belangrijk om
aansluiting met de top te houden. Bovendien speelt er voor coach Martin Hoekstra nog een
ander feit mee. Hij heeft een aantal speelsters van de tegenstander nog getraind toen hij
werkzaam was in Katwijk. Na drie nederlagen was het wel eens tijd om van de Katwijksen te
winnen.

In het eerste kwart geven de ploegen elkaar nog niet zoveel toe. Via de makkelijk scorende
Cheryl Simson (8 van de 18 Amsterdamse punten in dit kwart) is het na negen minuten spelen
17-16 voor de thuisploeg. Toch is het Grasshoppers dat deze periode met een vijf punten
voorsprong afsluit: 18-23.
Halverwege de tweede periode lijkt het erop alsof dit net zo’n wedstrijd wordt als de eerdere
potten tegen Grasshoppers. De bezoekers pakken wat makkelijke punten uit de break en lopen
uit naar 24-31. Na een time-out van US zijn de dames weer bij de les. Zowel de agressie
als de snelheid wordt opgevoerd, waardoor het verschil bij rust minimaal is: 34-35 voor
Grasshoppers.
Na de pauze neemt US langzaam het heft in handen. Na 36-39 zorgen Renee Blaisse met een
drive en Fleur Joor met een driepunter voor een Amsterdamse voorsprong: 41-39. Vervolgens
wordt er zo’n beetje om en om gescoord. Een inside score van Charlise Wiebers wordt
gevolgd door een schotje van Fey van Lith, waardoor US aan de laatste periode kan beginnen
met een 51-47 voorsprong. Minder prettig zijn de vier persoonlijke fouten van Renee Blaisse
en de opspelende hamstring van Cheryl Simson.
Grasshoppers begint furieus aan het laatste kwart en gooit een aantal bommetjes raak,
maar Linda van Zutphen betaalt met gelijke munt terug. Maar na 58-57 komt US even niet
goed door. Een paar onnodige turnovers en minder goed uitgespeelde aanvallen geven
Grasshoppers de kans om uit te lopen naar 58-61. Een rake driepunter van Cheryl Simson
komt dan precies op het juiste moment. Na een Katwijkse score, antwoordt Fleur Joor met
twee droge schotjes en ook Renee Blaisse weet succesvol af te ronden: 67-63 en nog een
minuut te spelen. Grasshoppers scoort meteen aan de andere kant, maar Cheryl Simson gooit
er nog maar eens een driepunter in voor 70-65. Grasshoppers geeft nog niet op en schiet ook
een driepunter raak. In een uiterste poging om in balbezit te komen, maakt Grasshoppers
meteen een fout. Aangezien het niet echt een poging was om de bal te stelen, wordt er een
onsportieve fout door de goed fluitende arbiters uitgedeeld. Cheryl Simson benut beide vrije
worpen. In de resterende vijf seconden weet US de bal in de ploeg te houden en bezorgt zo de
koploper haar tweede nederlaag: 72-68.
“Een uitstekend resultaat”, oordeelt coach Martin Hoekstra. “We hebben ons niet laten
opjagen aan het einde, maar zijn rustig gebleven. Dat is een van de oorzaken voor deze
aangename overwinning.”

Scores: Cheryl Simson 21, Fleur Joor 18, Renee Blaisse 7, Helen Ruijs 6, Charlise Wiebers 5,
Linda van Zutphen 5, Sabine Maasdam de Bruijn 4, Fey van Lith 2 en Elke Veld 2.

_De dames van US traden afgelopen zondag aan tegen de puntloze hekkensluiter Yellow Sox.
De ploeg uit Bakel is nieuw in de promotiedivisie en had nog geen één keer gewonnen. Dat is
ze zondag ook niet gelukt, want US won ruim: 76-40.

De Amsterdamse formatie moest het zonder Jiska Kempen stellen. Zij was nog herstellende
van een knietje van de vorige wedstrijd. US begon fel aan de wedstrijd en nam meteen een 9-
0 voorsprong. Dat leidde tot een time-out van de bezoekende ploeg, die met een geelzwarte
taxibus (in eigen beheer) naar de hoofdstad waren gekomen. US bleef fel spelen, maar maakte
teveel persoonlijke fouten, waardoor Yellow Sox vaak naar de vrije worplijn mocht. Aan het
eind van het eerste kwart was de voorsprong dan ook geslonken: 15-12.
In de tweede periode kwam de bezoekende formatie na vier minuten op gelijke hoogte, maar
dat was een korte opleving. Renee Blaisse knalde een drietje raak en Fleur Joor liep twee
breaks binnen. Daardoor werd de marge toch weer op negen punten bepaald: 34-25.
In het derde kwart liet US haar beste basketbal zien. Binnen twee minuten was het verschil al
opgelopen naar 40-25, maar de thuisploeg vond dat niet genoeg. Het kwart werd gewonnen
met 23-7, waardoor er na drie kwarten een ruime voorsprong van 57-32 op de borden stond.
In de laatste periode probeerde Yellow Sox het met een zoneverdediging. US moest even
zoeken en had de pech dat er in deze fase vijf van de zes vrije worpen werden gemist, maar
toen de vizieren weer scherp waren gesteld, werd er tegen de zone makkelijk raak geschoten.
Hoogtepunt was rond het ingaan van de laatste minuut. In amper tien seconden wist US drie
keer het netje te vinden. De winst werd uiteindelijk behaald met 76-40, een verschil dat al
enige tijd niet zo hoog was uitgevallen.

Aanstaande zaterdag komt koploper Stol Grasshoppers 2 naar de Wibauthal. Aanvang 19.30
uur.

Scores: Fleur Joor 23, Renee Blaisse 19, Cheryl Simson 11, Helen Ruijs 6, Linda van Zutphen
6, Fey van Lith 5, Charlise Wiebers 4 en Elke Veld 2.

Nadat een incompleet US vorige week in de laatste minuut van Black Eagles had verloren (75-74), waren de dames zondag bijzonder gebrand om de Groene Uilen te verslaan. De Groningse formatie, waarvoor US’ers Elke Veld en Sabine de Bruijn Maasdam ooit speelden, waren de competitie goed van start gegaan en behoorden tot de top-3. US wilde met een zege aansluiting krijgen bij de middenmoot, die dicht op elkaar staat.

De start van de zwarthemden was goed. Mogelijk geïnspireerd door het reclamebord van de nieuwe sponsor Van Drunen De Birk Advocaten B.V., nam de thuisploeg een 7-0 voorsprong. Ondanks een aantal foutieve passes en een paar maal onoplettendheid in de verdediging, wist US deze marge mee te nemen naar het eind van de eerste periode. Via twee rake vrije worpen van Elke Veld werd het 16-9.

Al het goede werk werd in de eerste minuut van de tweede periode teniet gedaan. Een zonepress van de Groene Uilen zorgde voor een paar keer balverlies. Doordat de Groningse centers te makkelijk de basket wisten te vinden, namen de Groene Uilen een voorsprong: 16-17. Maar de Amsterdamse formatie herpakte zich prima. Gedurende acht minuten wist de bezoekende formatie maar één veldscore te produceren, terwijl US via scorend werk van Cheryl Simson, Sabine de Bruijn Maasdam en Linda van Zutphen wegliepen naar een 31-19 voorsprong. US had minstens deze marge de rust in moeten nemen, want de thuisploeg kreeg balbezit met nog 18 seconden te spelen. Eén aanval spelen en niet te vroeg schieten, zodat de Groene Uilen geen aanval meer zouden krijgen. Er werd echter te vroeg geschoten, waardoor de bezoekers via een lay-up het verschil tot tien terugbrachten: 31-21.

In de eerste drie minuten na rust leek het er niet op alsof de Groene Uilen in de derde periode voor gevaar zouden zorgen. US hield de marge boven de tien punten en pakte een 37-25 voorsprong. Dat waren meteen de laatste Amsterdamse punten van deze helft. Opeens wist de thuisploeg geen gaten meer te vinden in de verdediging van de Uilen. En als er een keer een vrij schot kwam, stond het vizier niet op scherp. Via een 0-16 run konden de Groningse dames een 37-41 voorsprong meenemen naar de laatste periode.

Daarin brak Cheryl Simson met een snelle break de ban. Maar het missen van vrije worpen zorgde ervoor dat US na vijf minuten nog steeds tegen een achterstand van vier punten aankeek: 40-44. Via scores van Jiska Kempen en Renee Blaisse naderde US toch weer tot op één punt: 44-45. Anderhalve minuut voor tijd zette Fleur Joor US met een drietje voor het eerst weer op voorsprong: 49-47. De Groene Uilen maakten meteen weer gelijk, waarna Sabine de Bruijn Maasdam via het bord 51-49 op de borden zette. Nadat de Uilen gemist hadden, kreeg Fleur Joor twee vrije worpen. Eerste raak, tweede mis, maar wel een 52-49 voorsprong. De Groene Uilen gingen voor een snelle, succesvolle aanval: 52-51. Bij het innemen van de bal werd er opnieuw een fout gemaakt op Fleur Joor. Een onsportieve fout, oordeelde de leiding. US nam meteen een time-out om de tactiek voor de laatste zeven seconden door te nemen. Fleur Joor benutte één vrije worp (53-51), maar US mocht de bal bij de middenlijn uitnemen. Een snelle fout op Renee Blaisse volgde, met als gevolg weer twee vrije worpen en nog vier seconden te spelen. Renee Blaisse benutte alleen de tweede vrije worp, waardoor US op 54-51 kwam. Nog geen veilige haven, want de coach van de Groene Uilen nam een time-out en de bezoekers kregen ter hoogte van de driepuntslijn de bal aan de zijkant. Geen vrije driepunter weggeven en inside vooral geen fout maken. De Groene Uilen kwamen nog wel tot een driepunter, maar die werd door de verdedigende druk misgegooid. Uit de rebound probeerden de Uilen nog wel te scoren, in de hoop dat er een fout werd gemaakt op een scorende speelster, maar die hoop werd de grond in geboord. En dus een 54-51 overwinning voor de thuisploeg.

“Die derde periode was inderdaad bizar”, meende coach Martin Hoekstra. “In de drie winnende periodes scoorden we 16, 15 en 17 punten, terwijl we de Uilen maar 9, 12 en 10 punten toestonden. Dan is een derde kwart van 6-20 opmerkelijk te noemen. De organisatie was even zoek, maar werd na enkele time-outs wel weer hervonden. Alleen ontbrak het toen aan scherpte en een stukje overpassing. Neemt niet weg dat we het weer goed opgepakt hebben in het vierde kwart en die twee punten mooi in eigen huis hebben gehouden.”

Op zondag 20 november speelt US wederom een thuiswedstrijd. Om 17.00 uur wordt in de Wibauthal dan de strijd aangeboden met nieuwkomer Yellow Sox.

Scores: Sabine de Bruijn Maasdam 12, Cheryl Simson 10, Linda van Zutphen 8, Fleur Joor 8, Jiska Kempen 7, Renee Blaisse 7 en Elke Veld 2.

Nadat eerder in de week Grasshoppers voor de beker te sterk was gebleken voor US, maakte afgelopen zondag Baros haar opwachting in de Wibauthal. US moest het nog stellen zonder Elke Veld, Fey van Lith en Jay-eliza Burgos, maar vanuit dames 2 speelden Inge Killian en Charlise Wiebers mee. Hierdoor waren er genoeg wisselmogelijkheden.

Het tactisch strijdplan was niet ingewikkeld. Druk zetten op de kleine speelsters van Baros, de centers fysiek aanpakken en zelf in een hoog tempo spelen. In een rommelige openingsfase, waarin Baros pas na vijf minuten voor het eerst scoorde, nam US meteen afstand. Via 5-0 en 8-2 werd het eerste kwart met een 14-7 voorsprong afgesloten.

In de tweede periode kwam Baros wel wat beter in de wedstrijd. Het verschil werd echter niet kleiner dan drie punten. Bij 20-15 gooide US er via Renee Blaisse en Cheryl Simson een 7-0 run tegenaan. Het slotakkoord van de periode was een backdoor van Linda van Zutphen. Via deze eenvoudige lay-up werd de ruststand op 29-18 bepaald. Minder geslaagd waren de vier kruisjes achter de naam van Renee Blaisse. Zij kon derhalve het hele derde kwart aan de kant blijven.

Een voorsprong van elf punten tegen Baros is nog lang geen garantie op een overwinning. Dat had US vorig jaar in Rotterdam op pijnlijke wijze al eens ondervonden. Een goede start van de tweede helft was dan ook van groot belang. Die boodschap was duidelijk doorgekomen. Verdedigend werd er nog een schepje bovenop gegooid en aanvallend kwamen Fleur Joor en de jarige Sabine de Bruijn Maasdam goed door. Na vijf minuten was de stand reeds 40-22. Een mindere fase volgde, waarin US te snel wilde spelen en zichzelf veelal voorbijliep. Baros mocht twee keer een bonus raak gooien en een driepunter bracht de Rotterdamse formatie weer enigszins in het spoor van US: 42-33. Na een time-out herstelde US zich. De Rotterdamse press werd wel op tempo gebroken, maar daarna werden er goede opties gezocht in de aanval. Cheryl Simson kwam een keer door met een lay-up, Jiska Kempen rondde een drive vanaf de elbow uitstekend af en Fleur Joor werd kort voor het einde van de derde periode door Cheryl Simson in stelling gebracht voor een lay-up met bonus. Aan het eind van het derde kwart was Baros niet dichterbij gekomen, maar was US zelfs nog wat verder uitgelopen: 49-36.

Het begin van het vierde kwart was wederom voor de ploeg uit de hoofdstad. Cheryl Simson pakte een drietje mee, terwijl Charlise Wiebers inside wat punten scoorde. De voorsprong liep op naar maximaal 19 punten: 57-38. In de laatste vier minuten viel het spel van US wel enigszins terug. Vooral in de verdediging was de scherpte zoek. Baros kwam via enkele verre driepunters terug tot 62-52. Met stop de klok wilde Baros nog wat forceren, maar US faalde niet vanaf de lijn. Over de hele wedstrijd schoot US 23 keer raak uit 28 pogingen. Uiteindelijk werd de zege met 66-54 binnengehaald.

Scores: Cheryl Simson 20, Fleur Joor 13, Renee Blaisse 10, Linda van Zutphen 8, Sabine de Bruijn Maasdam 7, Charlise Wiebers 6 en Jiska Kempen 2. Inge Killian en Helen Ruijs kwamen niet tot scoren.

Wedstrijden tussen US en BC Apollo Amsterdam hebben altijd iets speciaals. De speelsters kennen elkaar door en door en hebben in sommige gevallen ook al eens met elkaar voor dezelfde club gespeeld. Zondag voegde Jildis Pronk, die afgelopen seizoen nog voor US speelde, zich bij Apollo. Ook US had met blessureleed te kampen. Als aanvulling had coach Martin Hoekstra tweede teamspeelsters Karin Sommerer en Tessa Kempen uitgenodigd.

De start was voor het bezoekende Apollo dat het lengteoverwicht goed uitbuitte en een 0-6 voorsprong nam. Een time-out zette US op het goede spoor. Via een score van Cheryl Simson en zeven punten op rij van Fleur Joor kwam de thuisploeg na zeven minuten voor het eerst op voorsprong: 9-8. Iets minder geslaagd was de foutenlast, want binnen vier minuten had Sabine de Bruijn Maasdam twee persoonlijke fouten achter haar naam staan. Vervangster Karin Sommerer had binnen vijf minuten zelfs al drie kruisjes op haar conto staan. Apollo profiteerde hiervan en sloot het eerste kwart met een 13-17 voorsprong af.

Even leek US de weg kwijt te zijn, want na een driepunter van Renee Blaisse snelde Apollo verder weg: 16-23. Opnieuw een snelle time-out van US. De verdediging werd strakker aangetrokken, waardoor de bezoekende formatie in de resterende zeven minuten nog maar vijf punten wist te scoren. US nam het initiatief over en voerde het tempo op. Dat leidde tot makkelijke scores van Fleur Joor. Een inside score van Helen Ruijs vlak voor het rustsignaal betekende dat US met een positieve stand van 29-28 aan de rust kon beginnen.

In het derde kwart duurde het even voor US de juiste weg weer wist te vinden. Dit keer kwamen de aanvallende impulsen van Cheryl Simson en Karin Sommerer. US nam zelfs een voorsprong van vijf punten, maar Apollo scoorde nog een buzzerbeater aan het eind van het derde kwart: 47-44. In de laatste periode verviel US even in de fout van de laatste weken door te gehaast te gaan spelen en niet meer het geduld op te kunnen brengen om de vrije speelster te vinden. Apollo liep dan ook door naar een 49-54 voorsprong met nog zes minuten te gaan. Ook nu kwam US weer scherper uit de time-out. De verdediging werd net als in het tweede kwart flink aangetrokken, in de rebound werd er voor elke centimeter geknokt, waardoor de bezoekende formatie nog maar één keer wist te scoren. Bij US leek opeens alles te vallen. Een haast onmogelijke driepunter gleed door de ring, simpele schoten troffen doel en Renee Blaisse wist een 24-seconden overtreding te voorkomen door handig een fout uit te lokken. In de laatste twee minuten speelde US haast geroutineerd de tijd vol om de eerste punten van het seizoen te pakken. Bij 63-56 kwam er een eind aan een door US zeer goed gespeelde wedstrijd.

Scores: Fleur Joor 20, Cheryl Simson 14, Renee Blaisse 11, Karin Sommerer 11, Sabine de Bruijn Maasdam 3, Linda van Zutphen 2 en Helen Ruijs 2. De zusjes Jiska en Tessa Kempen kwamen niet aan scoren toe.

Het zit de basketbalsters van US momenteel niet mee. De ploeg wordt geplaagd door blessures. Daardoor is het niet mogelijk om de vaste patronen goed in te slijpen en is de timing tijdens wedstrijden vaak verkeerd. Een en ander heeft geleid tot twee nieuwe nederlagen tegen DAS en Cangeroes.

Op zaterdag 1 oktober trad US in Delft aan tegen nieuwkomer DAS. Een deel van deze ploeg speelde twee jaar geleden nog in de eredivisie mee. Genoeg ervaring dus en dat is wat US eigenlijk nog ontbreekt. In de eerste periode moest US, dat zonder Jiska Kempen en Jay-eliza Burgos aantrad, de Delftse ploeg al laten gaan. Met name inside wist DAS te profiteren van het lengteoverwicht. Aan het begin van het tweede kwart wist US via Jannet Meester en Cheryl Simson het tempo op te voeren. Het gat van acht punten werd bijna gedicht, maar bij rust bedroeg de achterstand toch nog vijf punten: 31-26.

Na de pauze nam DAS meteen weer het voortouw. Binnen vier minuten was het verschil naar tien punten opgelopen: 39/29. Na een Amsterdamse time/out hield US de thuisploeg vijf minuten lang van scoren. Dankzij de aanvallende impulsen van Fleur Joor en Renee Blaisse naderde US tot op één punt: 39-38. Nadat DAS weer een keer gescoord had, miste Linda van Zutphen een tweede vrije worp. Met nog twee seconden te spelen, pakte Jannet Meester de rebound, maar haar schot trof geen doel: 41-39.

US zette het snelle aanvalsspel in de eerste twee minuten van de vierde periode goed door. Na een score van Helen Ruijs stonden beide ploegen weer op gelijke hoogte. US leek even adem te willen halen, want het hoge tempo zakte naar beneden en de aanvallen duurden te lang. In plaats van door te drukken, kreeg DAS de gelegenheid de voorsprong weer uit te bouwen naar 53-46. US kwam wel weer dichterbij (53-50 met nog anderhalve minuut te spelen), maar die kloof werd niet meer overbrugd: 59-50.

Scores: Fleur Joor 12, Jannet Meester 10, Renee Blaisse 9, Elke Veld 8, Cheryl Simson 6, Helen Ruijs 4 en Linda van Zutphen 1. Sabine de Bruijn Maasdam en Fey van Lith kwamen niet op het scoreformulier voor.

Iets meer dan een week later (zondag 9 oktober) trof US de nummer twee van afgelopen seizoen, Cangeroes, die vorig jaar in de play-offs een eind maakte aan de opmars van de Amsterdamse ploeg. Fey van Lith had naast Jay-eliza Burgos plaatsgenomen in de ziekenboeg. Echt fit was de rest ook niet. Elke Veld en Helen Ruijs kampten al enige weken met chronische blessures, terwijl Cheryl Simson, Renee Blaisse en Sabine de Bruijn Maasdam in de afgelopen week ziek waren geweest.

Via Elke Veld en Fleur Joor nam US nog wel een 4-2 voorsprong, maar daarna gaf de ploeg snel terrein prijs. Dat was nog niet eens zozeer de verdienste van Cangeroes, maar het was juist het onnodige balverlies dat US de das omdeed. Aan het eind van de eerste periode stond er dan ook al een stand van 8-16 op het scorebord. Dat betekent niet dat US dan al verslagen is, want de ploeg blijft altijd knokken. Zo ook deze keer. Een paar keer werden de aanvallen goed uitgespeeld, zodat het na drie minuten weer een wedstrijd was: 15-18. Maar twee andere facetten kwamen nu om de hoek kijken. Waar Cangeroes vanaf de vrije worplijn nauwelijks iets liet liggen, produceerde US in deze fase van de wedstrijd een 2 uit 6. Daarnaast mochten de Utrechtse aanvalsters constant vóór hun verdedigsters de bucket insnijden en makkelijke scores meepikken. Daardoor kwam de ruststand uit op 19-30.

Binnen vier minuten na de rust was er geen sprake meer van een wedstrijd. Alleen Cheryl Simson had één vrije worp benut, terwijl Cangeroes daar vijf veldscores tegenover zette: 20-40. Elke Veld had inmiddels het speelterrein verlaten. Helen Ruijs volgde in het laatste kwart haar voorbeeld. Dat US een dikke nederlaag te verduren zou krijgen, was al lang geen vraag meer, maar een zekerheidje. Bij 39-76 kwam een einde aan deze wedstrijd die dat predikaat maar enige tijd mocht dragen.

Scores: Jannet Meester 9, Linda van Zutphen 8, Cheryl Simson 7, Fleur Joor 6, Helen Ruijs 3, Sabine de Bruijn Maasdam 2, Elke Veld 2, Renee Blaisse 2. Jiska Kempen tekende op het sheet alleen voor vijf persoonlijke fouten.

Op zaterdag 17 september begon de nieuwe competitie voor het eerste damesteam van US met een uitwedstrijd tegen Almonte. Coach Martin Hoekstra moest nog een schorsing van een andere vereniging uitzitten en werd in Eindhoven vervangen door US’er van het eerste uur, Cok Oostveen. 

De Amsterdamse formatie is routinier Jildis Pronk kwijtgeraakt, Jannet Meester zal pas na kerst weer volop mee gaan draaien. De selectie werd kort voor de start van het seizoen uitgebreid met Jay-eliza Burgos en Helen Ruijs, allebei afkomstig van Almere Pioneers.

US begon slecht aan het treffen. Het was te danken aan het vele missen van vrije worpen dat de achterstand na het eerste kwart slechts beperkt bleef tot vijf punten: 15-10. In de tweede periode bezorgde US de scorer handenvol werk. De achterstand werd omgebogen naar een voorsprong van zes punten bij rust: 26-32.

In het derde kwart leek US de wedstrijd voortijdig te willen beslissen. Na zeven minuten spelen was de voorsprong opgelopen naar tien punten: 31-41. Daarna kwam de klad erin en aan het eind van dit kwart was het gaatje nog maar één punt in Amsterdams voordeel: 43-44. Nadat US in de laatste periode nog even was uitgelopen tot 43-48 kwam de thuisploeg weer terug in de wedstrijd, mede dankzij het missen van drie lay-ups door US. Met nog drie minuten te spelen was het een puntje-puntje wedstrijd geworden. De thuisploeg scoorde nog wat vrije worpen, terwijl voor US alleen Elke Veld nog wist te scoren. Bij 62-59 nam US nog een time-out om in de laatste vijf seconden een gelijkmakende driepunter te scoren. Dit leverde nog wel een schot op, maar de gewenste gelijkmaker bleef uit.

Scores: Renee Blaisse 13, Fleur Joor 12, Cheryl Simson 11 (10 rebounds), Sabine de Bruijn Maasdam 6, Linda van Zutphen 6, Elke Veld 5, Jiska Kempen 3, Jay-eliza Burgos 2, Helen Ruijs 1. Fey van Lith kwam niet tot scoren.

Een week later stuitte US in de eigen Wibauthal op nieuwkomer Amazone. De Utrechtse ploeg had zich vanwege het ontbreken van de nodige gelden uit de eredivisie teruggetrokken, maar wil zo snel mogelijk weer omhoog. Een groot aantal speelsters kwam de afgelopen jaren al op het hoogste niveau uit.

Met agressief en snel spel opende de formatie van de weer op de bank zittende Martin Hoekstra goed. Vlak voor het einde van de eerste periode stond er een 13-5 voorsprong op het bord en hadden al vijf speelsters gescoord. Het geroutineerde Amazone liet zich echter niet gek maken, zodat het weer een wedstrijd werd: 15-13 na het eerste kwart.

In de tweede periode opende US opnieuw sterk door meteen uit te lopen naar 19-13. Maar in de daaropvolgende zeven minuten werd slechts één veldscore genoteerd, waardoor Amazone langszij kwam. Jay-eliza Burgos was al met een knieblessure uitgevallen en Cheryl Simson was al tegen haar vierde fout opgelopen. Door in de laatste twee minuten Amazone van scoren af te houden, werd de achterstand van vijf punten teruggebracht tot één puntje bij rust: 26-27.

Na de pauze moest US constant in de achtervolging. Amazone liep uit naar 26-33, maar halverwege de derde periode was het al weer gelijk: 37-37. Na een Utrechtse time-out werd het verschil weer uitgebreid naar acht punten (41-49), maar de zonder Fey van Lith spelende Amsterdamse formatie knokte zich wederom knap terug in de wedstrijd: 47-49 aan het eind van de derde periode.

Na twee minuten in de vierde periode kwam US door een drietje van Fleur Joor voor het eerst sinds lange tijd weer op voorsprong: 52-51. Niet voor lang, want Amazone poetste de achterstand ook weer weg. Met nog drie minuten te spelen leek het pleit bij 55-60 beslecht. Na een Amsterdamse time-out schoot Elke Veld een drietje raak. Na een nieuwe score van Veld, maakte Joor bij het innemen van de bal een interceptie en de gelijkmaker: 62-62. In de tegenaanval maakte Amazone een aanvallende fout. Time-out voor US. Gelijke stand met balbezit en nog 29 seconden te spelen. Balverlies bij het innemen werd vermeden en na een drive kreeg US een open schot van Joor op de baseline, een schot waar je vooraf ook voor zou tekenen. De bal ging er echter niet, dus verlengen.

Daarin liep Amazone weg naar 62-69. Maar US kun je niet zo maar uittellen. Renee Blaisse gooide er een bommetje in en na twee gemiste vrije worpen van Joor, scoorde Blaisse opnieuw: 67-69. Met opnieuw een halve minuut te spelen, kreeg US wederom balbezit. Scoren en anders meteen een fout maken, luidde de tactiek. Dat eerste lukte niet, het tweede wel. Aangezien Amazone koel bleef vanaf de vrije worplijn (over de hele wedstrijd 25 uit 30, terwijl US van de 35 vrije worpen er maar 17 wist te verzilveren) gingen de twee punten mee naar Utrecht: 67-73.

Scores: Renee Blaisse 22, Fleur Joor 11, Elke Veld 9, Cheryl Simson 8, Helen Ruijs 6, Jiska Kempen 6 en Sabine de Bruijn Maasdam 5. Linda van Zutphen en Jay-eliza Burgos bleven puntloos.

De eerstvolgende thuiswedstrijd in de Wibauthal is op zondag 9 oktober. Om 12.30 uur is Cangeroes dan de tegenstander van US.